Soms lijkt het alsof oude stukken met ons mee blijven bewegen.
Niet omdat we iets verkeerd doen, maar omdat sommige verhalen tijd nodig hebben om uit te doven.
We kennen allemaal dat gevoel van ‘het haalt toch niets uit’, dat stille moment van verslagenheid.
Maar misschien is het niet de bedoeling dat alles meteen oplost.
Misschien is het genoeg dat we blijven ademen, blijven voelen, blijven gaan
ook wanneer het nog niet helemaal stil wordt..
